بخش کلیدی این موفقیت به کارایی و مصرف کم نسخههای دوچرخ محرک بازمیگردد که تجربهٔ رانندگی شبیه خودروهای سدان را با مصرف مشابه سوخت و هزینههای کلی به نمایش میگذارند. امروزه دیگر آن تصور قدیمی دربارهٔ شاسیبلندهای قدیمی با مصرف زیاد سوخت وجود ندارد و خریداران امروزی از منافع اینگونه خودروها استفاده میکنند.

موفقیت کراساوورهایی نظیر نیسان جوک، پژو 2008 و مینی کانتریمن هم باعث گسترش این خودروها که بر پایهٔ سوپرمینی ها شکلگرفتهاند شده است. این خودروهای کوچک فرمول موفقیت را به سطحی دیگر برده و حتی هزینههای رانندگی کمتری را دارند اما باید گفت که در مقایسه با کراساوورهای بزرگتر، این خودروها فضای کمتری دارند.

ممکن است فکر کنید که برای به دست آوردن حداکثر کارایی پیشرانههای دیزلی مناسبتر هستند اما خیلی شتابزده عمل نکنید، به پیشرانههای بنزینی نیز نیمنگاهی داشته باشید. پیشرانههای بنزینی مدرن بیش از همهٔ زمانها بهینه شدهاند و هزینههای کمتری نسبت به گونههای دیزلی دارند. درهرحال، انتخاب شما هر چه که باشد اما باید گفت که این کلاس خودرویی روزبهروز به توسعه و پیشرفت خود ادامه میدهد.
1- رنو کجار
پیشازاین فکر میکردیم که قشقایی بهترین کراساوور این کلاس است اما با آمدن کجار معادلات عوض شد. شکی وجود ندارد که کجار در زمینههای بسیاری خبره است، از طراحی کلی گرفته تا محیط داخل کابین. در مواردی مانند گیربکس و شاسی، کجار و قشقایی طبیعتاً بهطور یکسان عمل میکنند.

در جاده دو خودرو بسیار شبیه هم هستند و پیشرانهٔ 1.5 لیتری دیزل با 109 اسب بخار قدرت انتخاب مناسبی محسوب میشود. مصرف سوخت 3.1 لیتر در هر صد کیلومتر برای این خودرو ثبت میشود که بسیار مناسب است. این خودرو در مقایسه با قشقایی اندکی ارزانتر نیز هست.
قشقایی که جزو پرفروشهای نیسان است مسلماً مخترع این کلاس محسوب میشود. قشقایی طیف وسیعی از تکنولوژیها را با پیشرانههای بنزینی و دیزلی ترکیب کرده و به همراه گیربکسهای دستی و اتوماتیک خودرویی دلچسب را ارائه نموده است.

استفاده از ترمزدستی الکترونیکی باعث باز شدن فضای کنسول مرکزی شده و جا برای قرار دادن اشیا فراهم شده است. این خودرو بسیار اقتصادی بوده و خصوصاً با پیشرانهٔ 1.5 لیتری دیزلی که مصرف 3.2 لیتری دارد انتخاب مناسبی به حساب میآید.
سیتروئن تلاش کرده تا با عرضهٔ این خودرو تکانی به کلاس بدهد. کاکتوس که بر پایهٔ C3 ساخته شده از نمایی برجسته و کابینی خلاقانه با قیمتی اغواکننده سود میبرد که در سال 2014 در میان برندگان قرار داشته است.

داخل خودرو برخی علائم کاهش وزن مشاهده میشود از جمله صندلیهای عقب یکتکه. کممصرفترین نسخه، مدل BlueHD 100 است که از تایرهایی با مقاومت چرخشی بسیار کم استفاده میکند و مصرف سوخت باورنکردنی 2.58 لیتر در هر صد کیلومتر را دارد.
ترکیب هزینههای کم رانندگی و قیمت ارزان باعث کسب رتبهای مناسب برای کاکتوس شده است.
توسان شبیه هیوندای سانتافهٔ کوچک شده است و احساسی فراتر از برند خود دارد.

هر دو نوع پیشرانههای بنزینی و دیزلی در دسترس هستند اما نسخههای دیزلی کممصرف و نرم گزینهٔ مناسبتری محسوب میشوند. اگر نظر ما را میخواهید، پیشرانههای 1.7 لیتری 113 اسب بخاری و 2 لیتری 182 اسب بخاری انتخابهای مناسبی هستند. نسخهٔ 1.7 لیتری توسان مصرف سوخت 3.8 لیتری دارد.
این خودرو در سالهای 2012 و 2013 بهعنوان بهترین کراساوور سال اتو اکسپرس شناخته شده است. بنابراین حریف قدری به حساب میآید. مزدا از تکنولوژی Skyactiv در CX-5 استفاده نموده و در مدلهای دیزلی به مصرف سوخت 3.8 لیتری دستیافته است.

در مباحثی همچون توانایی آفرود، مدلهای دو دیفرانسیل CX-5 اکثر رقبای همتراز را شکست میدهند.



با قیمت آغازی 12900 دلاری، داستر یک اعجوبه است؛ اما این کراس بیش از اینها در چنته دارد و برخلاف ابعاد کوچکش، فضای زیادی را در اختیارتان میگذارد. به این موارد توانایی آفرود خوب در مدلهای دو دیفرانسیل را نیز اضافه کنید.

پیشرانهٔ 1.6 لیتری بنزینی و 1.5 لیتری دیزلی از طرف رنو تدارک دیده شدهاند بنابراین مشکلی از این بابت وجود ندارد. مسلماً نسخهٔ دیزلی تک دیفرانسیل پاکترین گزینه است و مصرف سوخت 3.6 لیتری را نشان میدهد.
یتی یک کراساوور با دوام و قابلاطمینان است و با مواردی همچون کیفیت بالای کابین، پیشرانههای کارا و قیمت مناسب انتخابی معقولانه به حساب میآید.

ظاهر جعبهای شکل یتی فضای زیادی را ایجاد کرده و فضای بار آن 416 لیتر حجم دارد و با خواباندن صندلیها این فضا به 1580 لیتر میرسد. صندلیها نیز قابل جدا شدن هستند هرچند فضای کاملاً مسطحی ایجاد نمیشود. بههرحال از حیث کاربردی بودن یتی نمرهٔ بالایی دریافت میکند.
امروزه اسپورتیج رقیبی جدی برای کراساوورهای این کلاس محسوب شده و بر پایهٔ پلتفرمی یکسان با توسان ساخته میشود.

این خودرو یکی از تازهواردهای کلاس است و بر پایهٔ پلتفرم کاملاً جدیدی ساخته میشود که توانایی عرضه در دو نسخهٔ تک و دو دیفرانسیل را دارد. قیمت آغازی SX4 حدود 21 هزار دلار بوده که از برخی رقبا گرانتر است.

پیشرانههای دیزلی و بنزینی نیز قابل سفارش هستند اما نسخهٔ بنزینی کمی ضعیف است. مدل دیزلی بسیار تواناست و مصرف سوخت 3.3 لیتری را نشان میدهد. هرچند سواری خودرو آزاردهنده بوده و در رانندگیهای شهری کمی عصبانی نشان میدهد. نمای داخلی نیز حس ارزانی را تداعی میکند.
اولین نسل HR-V پیشگام زمان خود بود و سواری یک سوپرمینی را با بدنهٔ شاسیبلند ترکیب کرده بود. متأسفانه هوندا در ادامه فوت کوزهگری خود را از یاد برد و این خودرو را با پیشرانهٔ دیزل عرضه نکرد.

HR-V فضای داخلی زیادی دارد و در واقع با نیسان قشقایی رقابت میکند. هوندا این مدل را به خوبی تجهیز نموده و همهٔ نسخهها از کروز کنترل و تهویهٔ مطبوع برخوردارند.
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان